Timmer aan Tanzania gaat op reis.

.
(The English version below)

Moshi is er klaar voor. Wij zijn er klaar voor. Gaan met die banaan zou je zeggen.
Nou….de Belgen in Brussel zijn nog niet klaar met ons.

Blijkt dat we bij de Belgische grenspolitie moeten aantonen dat onze reis noodzakelijk is.
Hoezo noodzakelijk! Als er iets noodzakelijk is dan is het dat we op 5 juli met z’n drieën naar Moshi moeten om daar een timmerfabriek op te zetten.

We gaan even terug in de tijd.
Het is woensdag 1 juli en Jan Dros wordt gebeld door een verontruste medewerker van Ethiopian Airways. De vlucht op zondag 5 juli gaat gelukkig wel door maar de Belgische Douane doet moeilijk tegen Europeanen die naar Afrika willen. Er zijn deze week al een stel Fransen geweigerd die ook naar Afrika wouden. Die gingen dus niet op vakantie. Niet noodzakelijk.

Dat zet je natuurlijk op scherp. Googelen op Vliegveld Zaventem naar telefoonnummers.
Bellen met +32 en dan een vriendelijke Belg aan de andere kant die je verteld dat je bij de grenspolitie moet zijn. Nog een telefoonnummer in mijn mobiel.
Bezet. Opnieuw bellen. Nu een vlotte dame aan de lijn. Zij geeft mij een emailadres waar ik documenten naar toe kan mailen die de noodzaak van onze reis ondersteunen.

Oké. Hans Yambazi geappt om ons een officiële uitnodiging te mailen waarin de noodzaak van onze klus in Moshi van zijn kant belicht wordt. Ondertussen vanuit Multimodus Foundation een document opgemaakt waarin de laatste fase van een 2-jarig project wordt uitgelegd als uiterst noodzakelijk.
Deze 2 documenten versterkt met 3 visums gemaild naar de vreemdelinge politie in België om onze zaak te motiveren.

Zo… dat was dat. Dacht je.
Na twee dagen geen antwoord. Geen officiële toestemming om Europa te verlaten. Geen Afrika!
Nou dan kennen ze Babu Sobantu nog niet. Jan Dros de witte Afrikaner. Die kan je niet zomaar Afrika ontzeggen?

Ondertussen zitten Jan Postma, Rients Hoekstra en Jan Dros op terminal B10 te wachten op de dikke Boeing 737 die nog moet landen.

Nou zijn jullie natuurlijk heel nieuwsgierig hoe we dat geflikt hebben.

We zijn toch gewoon naar Brussel gegaan. Drie gemondkapte Friezen die een totaal lege luchthaven binnenlopen. Werkelijk geen kip te bekennen.
Bij de incheckbalie zit een eenzame dame en schrikt als ze onze instapkaart ziet. Oeps…. een vlucht naar Afrika. Of we ook visums hebben. Ja, die hebben we.
Ze belt met de achterwacht en vraagt wat ze moet doen want op het visum staat niet wat de drie heren in Tanzania gaan doen. Uiteindelijk vraagt ze of we voor ons werk daarnaartoe gaan. Geweldige vraag. We knikken alle drie van JA.
En kijk…. we hebben ook een brief van onze werkgever…..de Multimodus Foundation!
Ze meld aan de heer of mevrouw aan de andere kant van de lijn dat het oké is. We mogen naar Afrika!!!!

We komen bij de paspoortcontrole en de douanier vraagt of we naar Zagreb gaan. Nee we gaan naar Addis Ababa en dan naar Moshi. Nou dan zijn jullie de enige passagiers……
Bij de bagagecontrole zijn ze blij als ze weer wat passagiers kunnen controleren. Rients wordt op drugs gecontroleerd. Niets gevonden natuurlijk.

En nu zitten we dus bij B10. Jan Postma heeft wat op facebook gezet. Rients heeft zijn vrouw even gebeld en Jan Dros zit deze blog te typen.
Er zijn nog een paar passagiers bij gekomen. Acht in totaal, waaronder een heuse Masai krijger in vol ornaat. Zijn speer mocht hij niet meenemen. En dat beleven wij maar weer.

En jullie zijn er natuurlijk bij. Twee weken lang het wel en wee van drie stoere Friezen die alle tegens hebben getrotseerd om eindelijk de “Timmer aan Tanzania” klus te kunnen afmaken.

Jan&Jan


+++++++++++++++++++++++++++++++++

Moshi is ready. We are ready. Lets go.
Well… the Belgians in Brussels are not done with us yet.

Turns out we have to demonstrate to the Belgian border police that our journey is necessary.
Why necessary! If anything is necessary, it is that on July 5 the three of us have to go to Moshi to set up a carpentry factory there.

We go back in time.
It is Wednesday, July 1 and Jan Dros is called by a troubled Ethiopian Airways employee. Fortunately, the flight on Sunday July 5 will continue, but the Belgian Customs are doing hard against Europeans who want to go to Africa. A couple of French people who also wanted to go to Africa have already been refused this week. So they didn't go on vacation. Not necessary.

That, of course, puts you on edge. Googling at Zaventem Airport for telephone numbers.
Call +32 and then a friendly Belgian on the other side who tells you to contact the border police. Another phone number in my mobile.
Busy. Call again. Now a smooth lady on the line. She gives me an email address where I can email documents that support the necessity of our trip.

Okay. Asked Hans Yambazi to email us an official invitation highlighting the necessity of our job in Moshi. In the meantime, a document has been drawn up from Multimodus Foundation in which the last phase of a 2-year project is explained as extremely necessary.
These 2 documents reinforced with 3 visas emailed to the foreign police in Belgium to motivate our case.

So… that is arranged. You thought.
No answer after two days. No official permission to leave Europe. No Africa!
Well then they don't know Babu Sobantu yet. Jan Dros the white Afrikaner. Can't you just deny him Africa?

Meanwhile, Jan Postma, Rients Hoekstra and Jan Dros are waiting at terminal B10 for the fat Boeing 737 that has yet to land.

Well of course you are very curious how we did that.

We just went to Brussels anyway. Three hooded Frisians entering a completely empty airport. Really no chicken in sight.
A lonely lady sits at the check-in desk and is shocked when she sees our boarding pass. Oops…. a flight to Africa. Whether we also have visas. Yes, we do.
She calls the back guard and asks what to do because the visa does not say what the three gentlemen in Tanzania are going to do. She eventually asks if we go there for work. Great question. All three of us nod YES.
And look…. we also have a letter from our employer… ..the Multimodus Foundation!
She tells the gentleman on the other end of the line that it is okay. Yes, we are going to Africa !!!!

We arrive at passport control and the customs officer asks if we are going to Zagreb. No we go to Addis Ababa and then to Moshi. Well then you are the only passengers ……
At the baggage check they are happy when they can check some passengers again. Rients is checked for drugs. Nothing found of course.

And now we are at B10. Jan Postma posted something on facebook. Rients called his wife and Jan Dros is typing this blog.
A few more passengers were added. Eight in total, including a full-fledged Masai warrior. He was not allowed to take his spear with him. And we experience that again.

And of course you are there. For two weeks the fortunes of three tough Frisians who have defied all cons to finally finish the “Timmer aan Tanzania” job.

Jan & Jan